ગુજરાતી નાટક રિવ્યુ: "મી" - અભિવ્યક્તિ દરમ્યાન ગૌરાંગ રાવલ અને ટીમ દ્વારા ભજવાયેલા નાટક

અનકહી, અમે અમિતા પ્રીતમ, કુસુમ મરાઠા જીવે છે અને હું એને ગમું છું જોયા પછી ગૌરાંગ રાવલના નવા પ્રયોગ પાસેથી ઘણી બધી વધારે અપેક્ષા હતી અને કહેવું પડે કે "મી" સાથે "ગૌરાંગભાઈ અને તેમની ટીમે અપેક્ષાઓને આગલા નાટક માટે ઘણી વધારે વધારી દીધી".

પુરુષ અહંકારને એટલે કે Male Ego (M.E.) ને સ્ટેજ ઉપર રજૂ કરવો, એક થી વધારે રૂપમાં રજૂ કરવો અને આ દરમિયાન ક્યાંય કોઈપણ જગ્યાએ સ્ત્રી નું અપમાન ન થાય તેની કાળજી સ્ક્રિપ્ટ​ના શબ્દે-શબ્દમાં દેખાય છે. આ પ્રયોગાત્મક નાટકમાં પુરુષ અહંકાર સાથે જોડાયેલા કેટલાક સામાજિક પ્રશ્નોને પણ ખૂબ સરળતાથી રીતે વણી લેવામાં આવ્યા છે - પછી તે ટિપિકલ જમાઈના રૂપમાં હોય કે લગ્નને સ્ત્રી શરીર પરના કાયમી અધિકાર તરીકે જોનાર પુરુષની વિચારસરણી.

ગૌરાંગભાઈના અન્ય નાટકોની જેમ જ લાઈટ અને સાઉન્ડ પણ આ નાટકનો ખૂબ જ અગત્યનો ભાગ રહ્યા છે, સંવાદ અને લાઇટ સાઉન્ડ ઇફેક્ટ એવી રીતે વણાયેલા છે કે ઓછા શબ્દોમાં પણ પાત્રની વાત આપણને તાદ્રશ્ય થઈ જાય. કલાકારોની એક્ટિંગ ખૂબ જ સુંદર છે અને દર્શકોને દ્રશ્યો સાથે જકડી રાખે છે, નાના-કેટલીક મિનિટો માટે જ આવતા રોલને પણ કલાકારોએ જીવંત કરી દીધા છે. ગૌરાંગ રાવલ અને આદિત્ય ભાવસાર દ્વારા ભજવામાં આવેલા પાત્રો નાટકના કેટલાક ભાગમાં બેગ્રાઉન્ડમાં રહીને પણ એક સ્થિરતા જાળવી રાખે છે જે ખૂબ જ નોંધનીય બાબત છે.

પુરુષના પોતાના અહંકાર સાથેની લડાઈ, પોતાના અહંકાર અને લાગણી વચ્ચે અટવાતો પુરુષ, અહંકારની અહંકાર સાથે થતી આંતરિક લડાઈ, હારના હોકારાથી ફરી જાગી જતો અહંકાર - ખૂબ જ સુંદર રીતે પાત્રાલેખન, સંવાદ અને એક્ટિંગમાં વણી લેવામાં આવ્યું છે. જો તમને ડાર્ક કોમેડી જોવી ગમતી હોય તો ચોક્કસ આ નાટક જોવું જોઈએ.

કેટલા કલાકારોના નામ મને યાદ રહ્યા છે તેમની નોંધ લઈ રહ્યો છું કારણ કે નાટક ટીમ વર્ક વગર શક્ય નથી - ગૌરાંગ રાવલ, મેઘના સેજપાલ, આદિત્ય ભાવસાર, નિયતિ ભટ્ટ, મોહિત વાળા, ઋત્વિક કલારીયા, ચાહના નાગર, પરમેશ્વર સિરસિકર, આદિત્ય ભાવસાર, ચિરાગ ત્રિવેદી, ગ્રીષ્મા ભૂટા, ચિરાગ ત્રિપાઠી, દિવ્ય ભાગરિયા, પરમ શાહ, હિર્વા થાનકી.